Olma İlaç Sine-i Sad Pareme

Attila ATASOY&Olmaz İlâç Sine i Sad Pâreme 

Makam : Segâh Güfte : Nâmık Kemâl Beste : Hacı Arif Bey

Hacı Arif Bey Çeşmi Dilber’den ayrıldıktan sonra, Sultan-ı Irak makamında 

Bana lutf-eyler iken sen

Neden meftunun oldum ben 

diye bir beste yapar ve Sultan Abdülmecit'e gönderir. Bu eseri Sultan Abdülmecit çok beğenir ve Harem-i Humayun’da kızlara müzik hocalığına tayin eder. Hacı Arif Beyin gönlü daha birinci derste, cariyelerden Çerkes asıllı, Zülf-i Nigâr’a kapılır. Zülf-i Nigâr da Hacı Arif Bey’e aşık olur. Bu aşk kısa zamanda duyulur. Abdülmecit evlenmelerini emreder ve evlenirler.

Zülf-i Nigar, Çeşm-i Dilber kadar güzel değildir. Fakat Arif Bey’e çok aşıktır. Bu evlilik her ikisi için de çok mutlu başlar ve Rabia adında kızı olur. Zülf-i Nigar Hanım, o devirlerde çaresi henüz bulunamamış vereme yakalanır. Günden güne sararıp, solar, adeta bir mum gibi erir.

Zülf-i Nigâr Hanım’ın çaresiz hastalığı ilerledikçe Hacı Arif Bey'de  acılar içinde kıvranır ve ne yapacağınız bilemez. Sözleri Namık Kemal’e ait olan meşhur Segâh Şarkı “Olmaz ilâç sine-i sad-pâreme” bu dönemde Zülf-i Nigar Hanım’ın anısına bestelenmiştir.

Olmaz ilaç sine-i sad-pâreme

Çare bulunmaz bilirim yâreme

Baksa tabîbân-ı cihan çareme

Çare bulunmaz bilirim yâreme

 

Kastediyor tîr-i müjen canıma

Gözleri en son girecek kanıma

Şerhedemem hâlimi cananıma

Çare bulunmaz bilirim yâreme

“Yüz parça olmuş kalbime ilâç yoktur.

Yarama çare bulunmayacağını bilirim.

Dünyanın bütün hekimleri yarama baksalar da,

Yarama çare bulunmayacağını bilirim.

Sevgilinin kirpiklerinin okları canıma kastediyor.

Sonunda o gözler kanıma girecek.

Hâlimi sevgilime açıklayamam.

Yarama çare bulunmayacağını bilirim.”